Kadrowiczki w USA

Zuzanna Stasiak

Zaczęłam grać w lacrosse w 2018 roku w Poznaniu. Dziewczyny już wtedy były mistrzyniami Polski, trenowałam z najlepszą drużyną i dzięki temu miałam motywację, żeby mój poziom gry dorównywał im. Po kilku latach trener Jay Watts powiedział mi, że chciałby zobaczyć mnie na amerykańskich boiskach. Na początku nie brałam na poważnie tej propozycji, ale po pewnym czasie zaczęłam prowadzić rozmowy z trenerami amerykańskich uczelni. Moją uwagę przykuła trenerka Tusculum University, Jenna Agostino, bardzo spodobało mi się jej indywidualne podejście do zawodniczek i pasja z jaką opowiada o swojej drużynie. W październiku 2022 podpisałam z nią kontrakt. Przed przyjazdem na uczelnię, brałam udział w mistrzostwach europy u 21 w Pradze w 2023 roku . Zostałam wybrana jako kapitanka razem z moją przyjaciółką Afrodytą Chadzinikolau i Natalią Kolat. Zajęłyśmy 9 miejsce. W sierpniu tego samego roku zaczęłam moją przygodę w stanach. Bardzo podoba mi się moja uczelnia i drużyna, za nic w świecie bym jej nie zmieniła. Aktualnie jestem na 3 roku, już ostatnim, niedługo zaczyna się sezon, w którym rozegramy 17 meczy. Jestem zaszczycona że jako pierwsza polska zawodniczka lacrosse wyjechałam na uczelnię do Stanów Zjednoczonych. W międzyczasie uczestniczyłam w mistrzostwach europy w Bradze w 2024 roku, tym razem w seniorskiej drużynie. Zajęłyśmy 13 miejsce, dzięki czemu zakwalifikowałyśmy się na mistrzostwa świata dywizji II, które odbędą się w lipcu tego roku, we Wrocławiu.

Roksana Dębicka

Jestem Roksana Dębicka i pochodzę z Wrześni. To właśnie tam zaczęła się moja przygoda z lacrossem, chociaż na początku nawet nie wiedziałam, co to za sport. Wszystko wydarzyło się podczas rekrutacji do liceum. Trener Leszek Nowacki zaprosił mnie na pierwszy trening, ponieważ w moim liceum im. Henryka Sienkiewicza otwierał nową sekcję lacrosse. Poszłam z ciekawości, bez wielkich oczekiwań, i nie przypuszczałam wtedy, że ta decyzja tak mocno wpłynie na moje życie.

Mimo że zaczynałam od zera, bardzo szybko odnalazłam się w tej dyscyplinie. Zaskoczyło mnie, jak łatwo przychodziło mi uczenie się kolejnych elementów gry. Zasady, praca kijem, poruszanie się po boisku, podania i strzały zaczęły układać się w całość szybciej, niż się spodziewałam. Każdy trening dawał mi coraz większą pewność siebie, a lacrosse stał się sportem, w którym czułam się naturalnie. Po roku regularnych treningów zaczęłyśmy grać w pierwszych sparingach i turniejach, a ja zobaczyłam, jak ogromne emocje i motywację daje rywalizacja.

Grałam w drużynie Lax Warriors Września, a ta droga była dla mnie jeszcze ważniejsza, bo dzieliłam ją z moją siostrą Nikolą. Wspólne treningi i wyjazdy budowały we mnie nie tylko sportową ambicję, ale też charakter. Z czasem dostałam szansę reprezentowania Polski, najpierw w kadrze juniorskiej, a później również w seniorskiej. To był moment, w którym zrozumiałam, że lacrosse przestał być tylko szkolną przygodą, a stał się moją prawdziwą drogą. Z tamtych lat wyniosłam wiele sukcesów drużynowych i indywidualnych. W 2021 roku zdobyłam Mistrzostwo Polski Juniorek, a później z drużyną seniorek wywalczyłyśmy Wicemistrzostwo Polski w lacrosse field PLLK w 2022 roku oraz ponownie Wicemistrzostwo Polski w 2023 roku. W 2022 roku zdobyłyśmy też brązowy medal Mistrzostw Polski seniorek w formule olimpijskiej PLLK “6”. Równolegle pojawiały się osiągnięcia indywidualne, które traktuję jako potwierdzenie mojego rozwoju. Zostałam Najlepszą strzelczynią Mistrzostw Polski Juniorek w 2021 roku, a także Najlepszą strzelczynią Mistrzostw Polski Seniorek PLLK w 2021 roku. W latach 2021 i 2022 zajmowałam drugie miejsce w punktacji kanadyjskiej Mistrzostw Polski Seniorek, a w 2022 roku byłam też druga w rankingu strzelczyń MP Seniorek w formule olimpijskiej. W 2023 roku znalazłam się na trzecim miejscu w rankingu najlepszych strzelczyń PLLK. Bardzo ważnym krokiem w mojej historii był rok 2023, kiedy wzięłam udział w Mistrzostwach Europy Juniorek w Pradze. Gra na takim turnieju była ogromnym wyróżnieniem, a dla mnie także potwierdzeniem, że potrafię rywalizować na wysokim poziomie. Zdobyłam tam dwa tytuły MVP, co było jednym z najbardziej wyjątkowych momentów w mojej karierze. W 2024 roku grałam w seniorskiej reprezentacji Polski podczas Mistrzostw Europy w Bradze w Portugalii, a w 2025 roku wzięłam udział w turnieju seniorskiej reprezentacji w formule sixes, w ramach kwalifikacji do The World Games 2025. Zajęłyśmy 5. miejsce, wygrywając m.in. z reprezentacją Holandii, co było dla nas bardzo ważnym wynikiem. W 2022 roku po raz pierwszy wyjechałam do USA na turniej rekrutacyjny dla amerykańskich uczelni. To było duże wyzwanie, ale też szansa, o której marzyłam. Udało mi się pokazać z bardzo dobrej strony i zdobyłam tytuł MVP, a właśnie wtedy podjęłam decyzję, że chcę kontynuować rozwój w Stanach Zjednoczonych i połączyć sport z edukacją. Wybrałam Post University w Division II, gdzie rozpoczęłam swoją drogę w amerykańskim lacrosse akademickim. Mój pierwszy sezon zakończyłam bardzo mocno. Jako freshman miałam najwięcej goli, asyst i punktów w drużynie, a także wyróżniałam się liczbą groundballi. Ten sezon otworzył mi drzwi do kolejnego kroku, czyli transferu do Division I. Tym krokiem było Stony Brook University, jedna z najlepszych szkół w lacrosse w całych Stanach Zjednoczonych. To program, który od lat wytrenował jedne z najlepszych zawodniczek w Ameryce i reprezentantki USA w lacrosse, takie jak Kylie Ohlmiller, Ellie Masera czy Ally Kennedy. Dla mnie znalezienie się w takim miejscu było spełnieniem marzeń, ale też dowodem, że moje cele są realne. Tylko 38 zawodniczek z całego kraju dostaje taką możliwość, a jedną z nich byłam właśnie ja. To ma dla mnie wyjątkowe znaczenie również dlatego, że jestem pierwszą polską lacrossistką grającą w Division I. Każdy trening i każdy mecz w tym programie to codzienne podnoszenie poprzeczki, sportowo i mentalnie.

W zeszłym sezonie z Stony Brook wygrałyśmy mistrzostwo konferencji CAA, a następnie dostałyśmy się do NCAA Tournament. To był moment, w którym poczułam, że cała droga od Wrześni, przez pierwsze treningi i turnieje w Polsce, reprezentację oraz decyzję o wyjeździe do USA, prowadziła mnie dokładnie tam, gdzie chciałam być. Dzisiaj lacrosse jest dla mnie nie tylko sportem, ale też historią o konsekwencji, odwadze i wierze w siebie. Zaczęłam w miejscu, w którym lacrosse dopiero powstawał, a doszłam do najwyższego poziomu w USA. I wiem, że to dopiero kolejny etap, bo wciąż mam przed sobą cele, które chcę osiągnąć.

Nikola Dębicka

Nazywam się Nikola Dębicka, a moją przygodę z lacrosse rozpoczęłam w ósmej klasie szkoły podstawowej. Moja starsza siostra Roksana grała w licealnej drużynie i wielokrotnie zachęcała mnie, bym spróbowała swoich sił. Początkowo nie chciałam rezygnować z unihokeja, który był moją największą pasją, ale po obejrzeniu meczu lacrosse na żywo zainteresowałam się grą i zdecydowałam spróbować pozycji bramkarki. Rozpoczęłam naukę w LO im. H. Sienkiewicza we Wrześni i dołączyłam do drużyny LAX Warriors Września.

Na początku treningi były przede wszystkim zabawą i miejscem spotkań z koleżankami po lekcjach. Jednak w 2022 roku doznałam poważnej kontuzji kolana na zawodach unihokeja, co zmusiło mnie do przerwy od sportu i intensywnej rehabilitacji. To doświadczenie pozwoliło mi przemyśleć swoją przyszłość i zdecydować, że chcę traktować jeden sport poważnie. Wybór padł na lacrosse – dawał mi większe możliwości rozwoju, udziału w reprezentacji Polski i wyjazdów na zagraniczne turnieje. Dzięki wsparciu rodziny, moich trenerów i przyjaciół wróciłam na boisko silniejsza i bardziej zmotywowana.

Już jako najmłodsza bramkarka w Polsce brałam udział w zgrupowaniach juniorskiej i seniorskiej kadry narodowej. W 2023 roku zadebiutowałam na Mistrzostwach Europy Juniorek w Pradze, zdobywając cenne doświadczenie w poważnych zawodach. W tym czasie moja starsza siostra podpisała kontrakt z uczelnią w USA, co zainspirowało mnie do spróbowania swoich sił w walce o stypendium sportowe. Początkowo aplikowałam jako bramkarka i otrzymałam kilka ofert, ale z czasem zaczęłam odczuwać, że ta pozycja ogranicza mój rozwój i nie daje mi już pełnej satysfakcji.

Latem 2024 poleciałam z drużyną na Mistrzostwa Europy w Portugalii, gdzie byłam rezerwową bramkarką. To doświadczenie utwierdziło mnie w przekonaniu, że potrzebuję zmiany i postanowiłam spróbować gry w polu. Wiedziałam, że to ogromne wyzwanie – musiałam nadrobić lata doświadczenia zawodniczek – ale byłam gotowa podjąć wysiłek. Dużą rolę w mojej drodze odegrał trener oraz szkolny wuefista Pan Leszek Nowacki, który zawsze we mnie wierzył i stał się moim mentorem. Dzięki jego wsparciu miałam ogromnego „kopa” do pracy i wiedziałam, że mogę być najlepsza.

Po zmianie pozycji zaczęłam intensywnie trenować indywidualnie, a w wakacje 2024 uczestniczyłam w turniejach międzynarodowych w Hiszpanii i Włoszech, rywalizując z silnymi drużynami, w tym z USA i Irlandii. Jesień 2024 była czasem ogromnego wysiłku – praktycznie każdy weekend spędzałam na turniejach i zgrupowaniach, a w tygodniu trenowałam pięć razy, znajdując czas na naukę. W jesiennej edycji Polskiej Ligi Sixes z drużyną LAX Warriors zajęłyśmy 3. miejsce, a ja otrzymałam trzy indywidualne wyróżnienia.

W tym samym czasie zostałam zauważona przez trenerów narodowej kadry i powołana do reprezentacji na turniej w greckich Salonikach. Następnie wzięłam udział w turnieju juniorek we Frankfurcie nad Menem, gdzie zdobyłyśmy 1. miejsce. Zostałam wyróżniona tytułami „Najlepszej strzelczyni” oraz „MVP” turnieju w Niemczech. W międzyczasie podpisałam kontrakt z Adelphi University w Nowym Jorku, kontynuując marzenie o nauce i karierze sportowej w USA, w drużynie numer 2 w rankingu II Dywizji w kraju.

W marcu 2025 zostałam wybrana na kapitankę reprezentacji Polski. W kwalifikacjach do „The World Games” zakończyłyśmy rywalizację na 5. miejscu w Europie, a w meczu z Holandią zostałam wyróżniona tytułem MVP. Ta rola utwierdziła mnie w przekonaniu, że ciężka praca i determinacja naprawdę przynoszą efekty.

Ostatni wiosenny sezon w Polsce zakończyłam zdobywając złotego gola w meczu o 3. miejsce oraz trzy indywidualne wyróżnienia: najlepszej juniorki, najlepszej strzelczyni i drugiej najlepiej punktującej zawodniczki ligi.

Od sierpnia 2025 rozpoczęłam naukę i grę w lacrosse w Nowym Jorku, w jednym z najlepszych ośrodków tego sportu na świecie. To dla mnie wyjątkowa szansa, którą chcę w pełni wykorzystać — rozwijając się zarówno na boisku, jak i poza nim i pokazując, że każdy krok w stronę marzeń może prowadzić do wyjątkowych możliwości.